باب اول: در شرایط اقرار (مواد 1259 تا 1274)

2163

ماده 1259

544

اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود.

ماده 1260

478

اقرار واقع می شود به هر لفظی که دلالت بر آن نماید.

ماده 1261

512

اشاره شخص لال که صریحا حاکی از اقرار باشد صحیح است.

ماده 1262

577

اقرارکننده باید بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابراین اقرار صغیر و مجنون در حال دیوانگی و غیرقاصد و مکره موثرنیست.

ماده 1263

487

اقرار سفیه در امورمالی موثر نیست.

ماده 1264

509

اقرار مفلس و ورشکسته نسبت به اموال خود بر ضرر دیان نافذ نیست.

ماده 1265

519

اقرار مدعی افلاس و ورشکستگی در امور راجعه به اموال خود به ملاحظه حفظ حقوق دیگران منشا اثر نمی شود، تا افلاس یا عدم افلاس او معین گردد.

ماده 1266

506

در مقرله اهلیت شرط نیست لیکن برحسب قانون بایدبتواند دارای آنچه که به نفع او اقرار شده است بشود.

ماده 1267

466

اقرار به نفع متوفی درباره ورثه او موثر خواهد بود.

ماده 1268

460

اقرار معلق موثر نیست.

ماده 1269

543

اقرار به امری که عقلا یا عادتا ممکن نباشد و یا برحسب قانون صحیح نیست اثری ندارد.

ماده 1270

500

اقرار برای حمل در صورتی موثر است که زنده متولد شود.

ماده 1271

477

مقرله اگر بکلی مجهول باشد اقرار اثری ندارد و اگرفی الجمله معلوم باشد مثل اقرار برای یکی از دو نفر معین، صحیح است.

ماده 1272

492

در صحت اقرار، تصدیق مقرله شرط نیست لیکن اگر مفاد اقرار را تکذیب کند اقرار مزبور در حق او اثری نخواهد داشت.

ماده 1273

735

اقرار به نسب در صورتی صحیح است که اولا تحقق نسب برحسب عادت و قانون ممکن باشد ثانیا کسی که به نسب او اقرارشده تصدیق کند مگر در مورد صغیری که اقرار بر فرزندی او شده به شرط آنکه منازعی در بین نباشد.

ماده 1274

597

اختلاف مقر و مقرله در سبب اقرار، مانع صحت اقرارنیست.

وکلای عدل جو