مبحث اول: در کلیات (مواد 607 تا 611)

333

ماده 607

274

ودیعه عقدی است که به موجب آن یک نفر مال خود را به دیگری می سپارد برای آن که آن را مجانا نگاه دارد. ودیعه گذار مودع و ودیعه گیر را مستودع یا امین می گویند.

ماده 608

287

در ودیعه قبول امین لازم است اگرچه به فعل باشد.

ماده 609

310

کسی می تواند مالی را به ودیعه گذارد که مالک یا قائم مقام مالک باشد و یا ازطرف مالک صراحتا یا ضمنا مجاز باشد.

ماده 610

300

در ودیعه، طرفین باید اهلیت برای معامله داشته باشند و اگرکسی مالی را از کس دیگر که برای معامله اهلیت ندارد بعنوان ودیعه قبول کند باید آن را به ولی او رد نماید و اگر در ید او ناقص یا تلف شود ضامن است.

ماده 611

281

ودیعه عقدی است جایز.

گروه وکلای عدل جو